SW3 ~ KOD SAMAD ~

ได้หลายชาย...น้องพัตเตอร์

วันที่ 16 /05/2007 เวลา 8.55 หลานชายได้ออกมาดูโลกแล้ว

เฝ้าดูพี่แอมตั้งแต่เริ่มท้อง จนท้องโต...ท้องแก่..จนคลอด.....

รู้สึกเวลามันก็ผ่านไปเร็วเหมือนกันนะ.....

เมื่อ 15/05/2007 ตี 2 พี่แอมเจ็บท้องไปอยู่โรงพยาบาล....เจฌบท้องมาก แต่ยังไม่ถึงเวลาคลอด

พอตอนเช้าช่องคลอดก็ยังเปิดไม่มาก แต่พี่แอมเจ็บมากจนจะทนไม่ไหว.....หมอเลยตัดสินใจผ่า...

8.55 น้องได้ออกมาดูโลกแล้ว......ได้หลายชายมา 1 คน....หนัก 2640 กิโลกรัม ตัวไม่ใหญ่มากนัก...สูง 47 เซ็น.....

แต่น้องหน้าตาน่าชัง....แถมชอบทำหน้าตลกๆใส่..555......

BANK ได้จากไปแล้วนะ

วันที่ 21 เดือน มีนาคม 2550 แบงค์ได้จากพวกเราไปแล้วนะ
ไม่อยากจะเชื่อว่าไม่มีแบงค์อยู่แล้ว แบงค์เป็นหมาพุดเดิ้ลตัวเล็ก ๆ หน้าตาหล่อ...นิสัยดี ....
แบงค์ได้อยู่บนโลกใบนี้จนถึงอายุ 12 ปี สุดท้ายก็จากพวกเราไปแล้ว
ไม่อยากจะเชื่อเลย เพราะไม่เคยคิดว่าแบงค์จะไปเร็วขนาดนี้ ตอนไปแบงค์ก็ยังสวย หล่อ หน้าตาดีเหมือนเดิม
ดูไม่ออกเลยว่าแก่ ขนสวย ตาใส จมูกดำ...แต่แบงค์เป็นโรคหัวใจ กินยามาได้จะ 2 ปีแล้ว
จริงๆก็สงสารแบงค์นะ เพราะหมาตัวเล็ก ๆ แต่ต้องกินยาเยอะมากทุกวัน
แต่แบงค์ก็เก่ง อยู่ได้จนถึงตอนนี้ .....แบงค์ไปสบายแล้วนะ
ตอนไม่สบาย สงสารมาก ๆ นอนไม่ได้เลย ต้องเดินไปเดินมาจนถึงเช้า
แต่ตอนนี้หลับให้สบายนะ เจเจ๊จะคิดถึงเสมอนะ ไม่ว่าจะจากไปนานแค่ไหน ก็จะยังรักเหมือนเดิม
อยู่ในใจเจเจ๊นะ ใครๆก็รู้ว่าเจ๊เจ๊รักแบงค์มากที่สุด มีแต่คนหาว่าเจเจ๊ลำเอียง แต่เจเจ๊ไม่สนใจหรอก
ก็แบงค์น่ารักนี่ .....แบงค์นอกจากกินเก่งเกินหน้าหมาตัวอื่นแล้ว แบงค์ยังชอบถ่ายรูปด้วย
แค่เอากล้องขึ้นมา แบงค์ก็จะนิ่งและมองกล้อง จนถ่ายเสร็จถึงจะขยับไปทำอย่างอื่น แปลกมากๆ
สงสัยรู้ว่าตัวเองหน้าตาดี 555 ......ไว้เจเจ๊จะเอารุปแบงค์ทั้งหมดมาทำเป็นอัลบั้นนะ...
คิดถึงเสมอนะ.......

my photo ....

ว่างๆไม่มีไรทำก็เอามือถือมาถ่ายรูปเล่น......แล้วเอามาปรับแต่งอีกหน่อย...กลายเป็นอะไรก็ไม่รู้

รูปนี้ถ่ายตอนไปทำงาน อยู่บนรถ......เห็นท้องฟ้าสวยดี...

เอาไปปรับสีในมือถือ ออกมากลายเป็นแบบนี้ ...

แปลกไปอีกแบบ..เหมือนอากาศไม่ดีเลยอ่า

ถึงท้องฟ้าจะกว้างใหญ่..แต่จินตนาการไร้ขอบเขต

เอาแต่ความหมายพอ...อย่าได้ดูไวยกรณืเลยนะ

อันนี้ถ่าย CD ที่บ้าน เห็นเวลามันสะท้อนแสงออกมาสวยดี
ดนตรีที่ฟังแล้วมีความสุข จะทำให้ชีวิตของเรามีความสุขไปด้วย น้า

ตุ๊กตาญี่ปุ่นที่บ้าน...จริงๆตุ๊กตาตัวนี้อมยิ้มอยู่นะ
แต่พอถ่ายออกมาดันไม่เห็นว่ายิ้มอยู่
เวลามีรอยยิ้มอยู่บนใบหน้าเสอม จะทำให้บุคลิกภาพดูดีไปด้วยนะจี

ถ่ายตอนรถกำลังวิ่ง..ตอนถ่ายมีจักรยานยนต์ขับผ่านมาด้วยความเร็วสูงพอดีเลย..
พวกเราไม่เคยนึกถึงเวลา เมื่อมันได้เดินผ่านเราไปแล้ว
เวลามันมีค่านะ..ใช้ให้คุ้มค่า

อย่างตอนนี้รู้สึกว่าเวลาของตัวเองไม่พอใช้เอาซะเลย...
อยากจะมีวันหนึ่งเกิน 24ชม.จริงๆ

21 มกรา 50 ซ้อมรับปริญญา นุ่น

รอคอยมาตั้งนาน ......กว่าจะได้รับปริญญากับเขาซะที.....

แต่งหน้ามาซะสวยเลยนะเพื่อน...เพื่อนๆชิดซ้ายหมดเลย

แต่เห็นอารมณ์ไม่ค่อยดีแต่เช้า....ยิ้มไว้ ๆ เด๋วก็ถ่ายรุปไม่สวยหรอก..

วันนี้เพื่อนๆมากับเกือบครบ...นางกิ๊บติดธุระมหาลัยมาไมได้

กว่าจะรอนุ่นออกมาจากหอประชุม..

เพื่อนๆเดินซีคอนไปหลายรอบ

ได้ของถูกใจเพื่อนรักมาให้

ชอบป่าวก็ไม่รู้เนอะ แต่คิดว่าเพื่อนคงชอบแหละ

แล้วยังของชิ้นสำคัญที่มอบให้ อย่าลืมใส่นะเพื่อน 555

ยังไงก็ยินดีด้วยนะ..จบแล้ว..เย้ๆๆๆๆๆ

กลับมาจากปายแล้ว

การเดินทางไป ปาย ...
รถตู้ 2 คัน ออกตอน วันที่ 8 2 ทุ่ม...แต่เนื่องจากเกิดอุบัติเหตุรถชนของรถตู้อีกคันหนึ่ง
เลยกว่าจะได้ถ่ายเปลี่ยนรถ ได้เดินทางก็จะ5ทุ่ม เที่ยงคืนแล้ว....
นั่งรถร่วมหลายสิบชั่วโมง กว่าจะเริ่มเห็นตะวัน

รถตู้นั่งไม่สบายมาก..หรือเป็นเพราะเราไม่สบาย

หลังจากถึงที่หมาย พวกเราก็แวะไปที่น้ำพุร้อน

น่าเสียดาย ได้แต่ดู ไม่ได้ไปแช่
แต่ว่าเนื่องจากคนมากันเยอะ พวกเราเลยถูกจำกัดเวลาในการเดินเที่ยว
แต่ล่ะที่ก็เที่ยวได้แป๊บเดียวเอง ต้องเร่งรีบแข่งกับเวลา

ก่อนจะถึงปาย พวกเราไปแวะที่ห้วยน้ำดัง

อยากจะบอกว่าสวยมาก ๆ.....เชื่อเลยเมืองแห่งสายหมอกนี่...

ทะเลหมอกสวยมากๆ

ถึงจังหวัดแม่ฮ่องสอน อำเภอ ปาย ตอนบ่าย ๆ เย็น ๆ แล้ว ....
ก้าวแรกที่ลงจากรถ เมื่อถึงที่หมาย

โหหห.....ทำไมร้อนจังเลยคะ....ไม่หนาวเลยอ่า

แต่ว่าอากาศดีนะ....

คืนแรกที่ปาย พวกเราไปshopping ที่ตัวเมือง

ชอบบรรยากาศของที่นี่จัง..

มีร้านต่างๆนา ๆ เขาบอกว่าที่นี่คือ ถนนตอกข้าวสารแห่งเมืองปาย...

แล้วทุกคนก็ไปเขียนโพสการ์ดที่ร้าน สบายดี...

วันที่ 2 ..10/12 ของการเดินทาง
วันนี้พวกเราไปลุยกันที่ ถ้ำลอด ..

นั่งแพดูหินย้อย หินงอก

วันสุดท้ายก่อนเดินทางกลับกรุงเทพ

พวกเราไปแวะที่เชียงใหม่

เพื่อไปงานพืชสวนโลก

ในนี้มีดอกไม้ของประเทศต่างๆมาตั้งให้คนมาชม

แต่อากาศค่อนข้างร้อน และคนก็เยอะ

หลังจากชมพืชสวนโลกเสร็จก็เดินทางกลับกรุงเทพ...

เตรียมตัวไป..แม่ฮ่องสอน อำเภอ ปาย

วันที่ 8 ก็จะเดินทางไปปายแล้ว....

ไป ตอนประมาณ6โมงเย็นของวันที่ 8 ....นั่งรถ12 ชม. คาดว่าเช้าของอีกวันจะถึงอำเภอปาย ...

เมื่อวานก็ไปเตรียมซื้อของไปปาย ส่วนใหญ่จะหนักที่พวกอุปกรณ์กันหนาวมากกว่า

เพราะมีแต่คนบอกว่าหนาวมาก ๆ....

ตอนนี้เราลองมาสำรวจที่พักและอำเภอปายกันเถอะ...

ที่พักของเรามีชื่อว่า Thapai Camping & Spa ...
ที่นี่ก็จะมีสระน้ำแร่ด้วย
สระอาบน้ำแร่ที่นี่ เป็นสระน้ำแร่จากธรรมชาติ

ท่าปายสปาแค้มปิ้ง เป็นรีสอร์ทที่อยู่บริเวณแหล่งกำเนิดน้ำแร่ธรรมชาติ

เพราะฉะนั้น สามารถรับรองได้ว่า

ที่นี่ท่านจะได้สัมผัสกับธรรมชาติของน้ำแร่ตลอดทั้งปี

อุณหภูมิจะอยู่ระหว่าง 30 – 50 องศาเซลเซียส ตามสภาพของอากาศ

ตัวเมืองปายก็จะมีร้านต่างๆที่ตกแต่งน่ารัก
ชวนให้นักท่องเที่ยวเข้าไปนั่งเล่น

รวมทั้งวิวของเมืองปาย ...
สวยงามดึงดูดนักท่องเที่ยวเช่นกัน

รูปข้างต้นเหล่านี้ได้รับการสนับสนุนจากเว็บพันธุ์ทิพย์
แต่ไว้ไปมาเองเมื่อไหร่จะเอารูปมาลง.....
อีกไม่นานเกินรอ....

趴趴熊歷險記 การผจญภัยของหมีปังด้า

ทุกวัน....นอนตั้งแต่เช้าจรดเย็น

นอนไปนอนไป เช้าแล้ว

นอนอยู่อย่างนั้น จนจะเที่ยง10นาทีแล้วก็ยังไม่รู้ตัว

ชีวิตของหมีปังด้า ใครๆก็อิจฉาทั้งนั้น

มีอยู่วันหนึ่ง

ปังด้าน้อยอยากออกไปเดินเล่านอกบ้าน

ในเมืองหลวง

ขณะที่กำลังเดินเล่น คนเดินทางเห็นก็อ้อมปังด้าน้อยไปบนเก้าอี้

ปังด้าถูกลูกบอลชนจนกระเดน

กระเดนไปไกล

ไกลขึ้น ไกลขึ้น

โดนคนมากมายชนไปชนมาจนเข้าไปในรถไฟฟ้า

ปังด้าถือโอกาสเที่ยวเมือง แต่ไปไกลบ้านโดยไม่รู้ตัว

คนก่อสร้างเอาปังด้ากลับไป

ทิ้งปังด้าไว้กลางทาง

หิวแล้วไปนั่งกินบะหมี่ดีกว่า...มีพี่สาวใจดีเก็บปังด้ากลับบ้าน

ปังด้าน้อยมีความสุขที่ได้อยู่บ้านพี่สาวคนนี้

ได้นั่งรถไปเที่ยวด้วยกัน

ปังด้าน้อยหลงรักพี่สาว แต่ก็ต้องอกหัก

ปังด้าน้อยลอยไปตามสายลม

โดนนกอินทรีคาบไป

ตกไปในทะเล คนตกปลาตกปังด้าน้อยไป

ปังด้าน้อยหลงมาอยู่ในตลาดขายปลา

ปังด้าหนีออกมา ผจญภัยอีกครั้ง

อาศัยนอนกับหมาต่างแดน...ปังด้าน้อยคิดถึงบ้าน

ทนไม่ไหวจนต้องหนีออกมาอีกครั้ง

จนต้องตกอับมาอยู่ข้างถนน นอนข้างถังขยะ ตำรวจพบเจอเห็นที่ติดประกาศ
จึงเอาปังด้าน้อยไปส่ง

สุดท้ายปังด้าน้อยได้เจอเจ้าของ

เจ้าของดูแล อาบน้ำ ทาแป้ง ให้เป็นอย่างดี

สุดท้าย ปังด้าน้อยได้กลับบ้านของตัวเอง นอนต่อไปอย่างสบายใจ

เรื่องราวของปังด้าน้อย...ช่างนอนเก่งจริงๆ.....

ไม่น่าล่ะถึงได้ตัวแบน ๆ...

ป.ล....พี่เมย์...อย่าได้นอนเก่งเหมือนปังด้าน้อยนะ

สมุทรสงคราม

24-25 /11 /2006 เที่ยวสมุทรสงคราม
หลังจากกลับมาจากงานรับปริญญาวันดี ก็ต้องรีบกลับมาบริษัท
เพราะวันนี้เขาไปเที่ยวกัน
ไปดูหิ่งห้อย....มันจะมีเยอะจริงป่าวหว่า
นั่งรถไม่ไกลมากก็ถึงที่หมาย...เป็นบ้านทรงไทย
บริเวณรอบๆเป็นสนามหญ้า หน้าบ้านเป็นแม่น้ำ
บรรยากาศก็โอเคดี....

พอไปถึงที่พักก็ไปเก็บของสัมภาระต่างๆ
แล้วเตรียมตัวขึ้นเรือ ไปตลาดอังพวา
ตลาดอัมพวาเคยมาแล้วครั้งหนึ่ง
แต่เป็นตอนเช้า..บรรยากาศแตกต่างจากตอนนี้
มีของกินขายเยอะมาก...เห็นไกด์นำทางบอกว่า
ถ้าเป็นเสาร์-อาทิตย์จะมีเยอะกว่านี้อีก

ระหว่างทางที่กลับก็ไปดูหิ่งห้อย..
จะว่าเยอะมันก็เยอะอยู่แต่ยังไม่ทำให้ตื่นตาตื่นใจซะเท่าไหร่
หิ่งห้อยจะอยู่เป็นหย่อม ๆ....
ไฟกระพริบเหมือนต้นคริสมาสเลย

ขากลับถึงที่พักก็ไปย่างปลาหมึก บาบีคิวกินกัน
ส่วนกิจกรรมที่ขาดไม่ได้ นั้นก็คือ เล่นไพ่


ตอนเช้ากินข้าวต้มที่ป้าจัดไว้ให้เสร็จก็เตรียมตัวเดินทางต่อ
ไปทะเลปึกเตียน แต่มาได้ยังไง
ไม่มีคนรู้...5555
นั่งกินอาหารทะเลกันอย่างสนุกสนาน
แล้วก็เดินทางกลับบ้าน

วันที่ 25 จริงๆอยากจะกลับบ้านเร็วๆ...
รอแต่ว่าเมื่อไหร่จะกลับกันน้าๆๆๆ
เพราะวันนี้เป็นวันเกิดเรา
เลยอยากรีบกลับบ้าน...ไปฉลองกับ .....

งานรับปริญญาวันดี มสว.

24/11/2006

วันนี้ตื่นกันตั้วแต่ตี 4...อาบน้ำแต่งตัว เพื่อเดินทางไปงานรับปริญญาวันดี

พร้อมด้วยหมายักษ์อีก 1 ตัว
หมายักษ์นี้เพื่อนวันดี เรียกร้องมา อยากได้ อยากได้ .......

ตัวใหญ่มาก..สงสัยจะไปกินที่นอนวันดีแน่ๆ...
ตอนเช้านี้ พ่อนุ่นใจดี ขับรถไปส่งที่อนุสาวรีย์ ...
ไม่รู้ว่าสงสารลูกๆต้องแบกหมาตัวนี้หรือเปล่า

ตอนเอาขึ้นรถตู้นี่ล่ะสิ ต้องซื้อที่ให้มันนั่งโดยเฉพาะเลย ตั้ง 2ที่....

มันแน่มาก

พอเพื่อนๆมากันครบ เราก็เดินทางไปมสว.ตรงคลอง 16 ....ไกลมาก
กว่าจะถึง แถมรถตู้ที่บริการทั้งเก่าทั้งเล็ก

แอร์ก็ไม่เย็น นั่งจะเป็นลม

ไปถึงก็ถ่ายรูปกับวันดี อย่างสนุกสนาน

จริงๆวันนี้รีบมาเพราะต้องรีบกลับไปบริษัทต่อ...

.ที่บริษัทจัดไปเที่ยวสมุทรสงคราม ดูหิ่งห้อย

พอดีมหาลัยวันดีเปลี่ยนจากรับ2รอบมาเป็นรับรอบเดียว

เลยต้องรีบเข้าหอประชุมตั้งแต่ 10 โมงเช้า

พอวันดีเข้าหอประชุม พวกเราก็กลับบ้านกัน......

เหนื่อยจังเนอะ..วันนี้...แต่เด๋วต้องไปต่ออีก....

งานรับปริญญายุ้ย

วันที่ 19 /11/2006 ไปงานรับปริญญายุ้ยมาที่ธุรกิจบัณฑิต
ขอแสดงความยินดีกับบัณฑิตใหม่อีกคน....
อาทิตย์นี้เดินสายไปงานรับปริญญาเพื่อนๆ...
เพื่อนๆในกลุ่มมีทั้งหมด 7 คนตอนนี้รับไปแล้ว 3 คน...
ยายยุ้ยเพื่อนรักจบคณะนิติศาสตร์ ไม่เบาๆๆ...
ตอนเช้าเพื่อนๆนัดกันไปหายุ้ย ถ่ายรูปกันสนุกสนาน
แต่ล่ะคนนี่ไม่อายกล้องกันเลย.ถ่ายเอา ๆๆ....
จริงๆรูปบัณฑิตดูจะน้อยยังไงไม่รู้นะ... ไม่ก็โดนบังบ้าง โดนเบียดไปข้างหลังบ้าง เอ๊....ตกลงใครรับปริญญากันแน่นะ.... ช่วยไมได้อะ..บ้ากล้องกันทุกคน

จริงๆรูปมีเยอะกว่านี้...แต่เอามาลงไม่หมดอ่า....

ไว้ถ้าเพื่อนๆเรียกร้องค่อยเอามาลงให้ดูกันนะ...

เดียววันที่ 24 ก็ไปงานรับปริญญาวันดีแล้ว..

เดินสายกันเข้าไปนะเพื่อนๆ.....

สนุกสนานดี แล้วก็ได้เจอเพื่อนๆด้วย

4/11/06 ไหว้พระ 9 วัด

จำได้ไหมที่เคยบอกว่าไปไหว้พระ 9 วัดกันมาเมื่อต้นเดือน...
เพิ่งจะได้รูป...เลยรีบมาอัพเลย.....

Nice Story

五百零一元的愛

有一天，朋友念國二的女兒在學校大哭──

原來，小偷趁他們全班去上體育課時，破門洗劫了所有的書包。

平日老師就規定，不可多帶錢到校以免增加困擾；出了事，

當然很不高興地一一詢問「災情」。 孩子們多半只掉十元二十元，

只有朋友的女兒丟了準備要去買錄音帶的五百元。

而這五百元是她省吃儉用好不容易存的，

丟了錢原本就很傷心，被老師責問更加委屈，

同學們不安慰還好，一安慰竟一發不可收拾，

哭了好久！第二天放學，眉開眼笑的她帶回一個袋子，

裡面裝滿銅板，一共五百零一元，還附了許多安慰的卡片及字條。

原來是全班同學覺得她好可憐，丟了巨款又被老師罵，

因此大家募捐了五百元送給她，只是數錯了，多了一塊錢！

字條上有人寫道：「不要再哭了，我們快被眼淚淹沒了！

「妳再哭，我們就要跳樓了！」據說當時班上有位男同學，

因為把錢放在口袋裡而逃過一劫，他跑去安慰她說：

「不要哭了，我的一千元全部給妳，妳還賺五百元，好不好？」

朋友的先生很感動，要女兒把錢還給大家，並買了許多披薩請全班同學吃。

孩子們堅持不肯收回這些銅板，有人說：「我只捐五元，卻吃了大塊坡薩，

真不好意思！」 有人說：「我吃了披薩，便忘記自己捐多少錢了！」

朋友及其女兒領受了這些友情，收下這無價的珍寶。

我忘了再追究五百零一元的下落，

但孩子們友愛的赤子之心卻深深打動了我，久久縈繞不去。

公車上的人生

雖然我有駕照，可是我並沒有交通工具，所以我一直是以公車為交通工具。

在那麼長的搭車歲月中，我看遍了公車上的人，有西裝筆挺的、有ＳＰＰ的…

在這些形形色色的男男女女中 我看到了真正的人生臉譜。

印象最深的是在一個母親節的晚上，我的目的地是終點的前一站，

在公車上只剩下四個乘客，其中一個是坐在司機先生後方的小男孩，

我一直納悶是誰家的小孩？ 公車行過一家麥當勞時，

司機先生突然停下向我們三人道歉說要去買一下東西

他回過頭頻頻叮囑小男孩「爸爸去買東西回來，你不要亂跑，留在車上喔！」

原來是司機先生的小孩，那瘦瘦小小的小男孩好乖，一直安靜地望向車窗外，

他的母親呢？ 在這個母親節的夜晚，為什麼辛勞的父親要帶著他的小孩在台北的夜空下奔

忙呢？車上一位時髦的小姐，她投幣先下車了，只不過是二分鐘的路程，她決定用走的，
另一位中年的太太，她臭著一張臉不悅的問著：「小弟你爸爸去那多？多久才回來？到底還要多久？」小男孩怯怯的搖搖頭，那個女人居然當著那小男孩的面前數落他父親的不是。我突然好難過，在車箱中昏暗的燈光下，我看見一個無措的小孩，頻頻的搖著他小小的腦袋… 不一會兒，司機先生回來，手上提著一袋麥當勞的袋子，一面上車一面拼命道歉著 小男孩露出一抹安心的笑容，那一幕令我心中感動不巳。短短的十分鐘內，我看到一位慈愛的父親，一個乖巧的兒子，一個只想到自己冷漠的女人。
為什麼不能體諒一個父兼母職慈愛父親的無奈？人生不是要互相體諒幫助嗎？就算那父親沒有多高的學歷，沒有多好的社會地位，沒有多高尚的工作，但無損於他對子女的愛，
更無損於我對他的敬佩。
下車時，我真心的向司機先生說：「您好辛苦啊！」他愣了一下子才回過神來，靦腆的頻說「沒法子，謝謝你！」回想起這個故事，我依然感動不巳。

我更相信人們不該再冷漠了，該打開自己的心去體會生命中的每一個感動，因為那是最真實的人生啊！

Update your life .....สุดคุ้ม

ซื้อน้ำหอมมูลค่า 1000 บาทขึ้นไป รับฟรี จี้ playboy ของแท้ 1 อัน

มีจำนวนจำกัด

ESTEE beyondparadise blue 50ml

กลิ่นออกใหม่ล่าสุด ราคาเต็ม 2500
ผู้สนใจสามารถติดต่อได้ .....ลดราคาพิเศษแบบที่คุณคาดไม่ถึง

งานวัดภูเขาทอง

งานวัดภูเขาทอง

สื่อเนื่องมาจากพี่เมย์ไปเล่นปาลูกดอกตอนไปทำบุญ9วัดกันไม่สะใจ เลยอยากจะมาเล่นต่อที่นี่ ล่ารางวัล
Trip งานวัดภูเขาทองนี้ไปกันทั้งหมด 5คน มี พี่เมย์ พี่หนู เรา นุ่น ยุ้ย .....
แต่วันนี้รถติดมาก ๆ กว่าจะมีถึงนี่ก็เกือบๆ2ทุ่มแล้ว......
งานวัดภูเขาทอง คนเยอะมาก ขายของก็เยอะ...เกมก็เยอะ..555
สมใจอยากเลยสิท่า ....

เดินซื้อของกันเสร็จ ก็มาด่านแรก ปาลูกดอก.....7ดอก 20เหมือนกันเลย.....
แต่เล่นไปได้ 3ครั้ง......ปรากฏ ทำไมไม่ได้อีกเหมือนกัน...อดเลยตุ๊กตา...
จะเห็นในรูปทุกคนขมักเขม้น....เล็งกันเข้าไป...555

มีเสาชิงช้าให้นั่งด้วยนะ แต่ไม่กล้านั่งหรอก อันเล็กนิดเดียว..
กลัวเข้าไปแล้วออกมาไมได้อะ...

หลังจากเที่ยวเสร็จ พวกเราก็ขึ้นไปไหว้พระที่บนภูเขาทอง
บอกตามตรง เรียนที่ธรรมศาสตร์ตั้งหลายปี
ไม่เคยขึ้นไปเลยอะ..สูงดี แล้วก็วิวสวย อากาศก็ดีด้วย......

ตอนสุดท้ายและท้ายสุด นุ่นไปเจอสาวน้อยตกน้ำ.....อยากเล่นมาก...
ปาไปตั้ง 2รอบ..หลายลูกอยู่ สาวน้อยไม่ตกน้ำเลย...
แต่ตัวเองจะตกน้ำแทน ..555....
แล้วเราก็ขอลองสักลูก.....ปาเบี้ยวอีก.....แต่จริงๆตั้งใจ..สงสารสาวน้อยอะ...(หรือว่าสาวใหญ่ก็ไม่รู้)..

P.S. ภาพสวยๆงามๆเหล่านี้ สนับสนุนโดย...P.Noo....

เที่ยววัดไร่ขิง

14/10/2006



วันนี้นัดกันไปเที่ยว ทำบุญ ไหว้พระ ที่วัดไร่ขิง....นานๆจะมากันครบทีมซะที ตอนเช้านั่งรถสองแถวไปกัน......ทุกคนง่วงกันมาก เพราะว่าคืนก่อนดันเล่นกิจกรรมบางอย่างถึงดึก .
.ไม่ยอมนอนกัน
ตอนเช้าเลยต้องมียาชูกำลังเข้าช่วย.....คิดดูขนาดไหน
หลังจากวัดพระเสร็จ พวกเราก็ไปให้อาหารปลา แล้วก็นั่งเรื่อไปตลาดดอนหวายกัน

จริงๆรูปมีเยอะกว่านี้...แต่ดันเกิดข้อผิดพลาดบางอย่าง รูปหายหมด.....ไว้คราวหน้าไปใหม่ ค่อยถ่ายใหม่นะ เพื่อน ๆๆ